Reisbrieven van een clown 

 

Roemenië 2 juli 1994
Donderdag. Vandaag werk ik met Patrice op de afdeling aids van het Colentina hospitaal. Het ziekenhuis kent 600 kinderen en slechts twee artsen. Een van hen is ziek vandaag. Alexandra kent ook in dit ziekenhuis uit hoofde van haar functie de weg als geen ander. Buiten regent het. Een dweil bij de hoofdingang is het matje voor tientallen in- en uitlopende schoenen. verder lezen

Peru, Amazonegebied augustus 2008
Kinderen verkopen hun kralen, armbandjes en kettingen. Wanneer ze contact weten te maken snellen hun ouders toe en nemen de verkoop over. Ze hangen over de vensterbank van het open raamgat van het eethuis Fitzgeraldo, genoemd naar de gelijknamige film van Werner Herzog die hier werd opgenomen. Buiten is het 40 graden, binnen bezorgen ventilatoren de schijn van verkoeling. Ik eet, zij kijken toe en willen verkopen. verder lezen

Peru 2008

Reisbrief Roemenië 1994/2001
Roemenië 1
Het is twee jaar na de start van het Nederlandse Cliniclownsproject. In 1994. Door de kieren van een vliegtuig van het Roemeense Tarom kijk ik naar buiten. Met doodsangsten verwijt ik mezelf geen betere sponsor te hebben kunnen vinden om KLM te vliegen. verder lezen

 

Reisbrief  - Droomkracht 2003
Met tweeën in bed
Twee veiligheidsmensen blokkeren plots de toegang tot de afdeling  neurologie. Een clown in een Roemeens ziekenhuis is verdacht. Het is  ‘s avonds 21.00 uur. verder lezen

 

Reisbrief Roemenië 2013 – in de EU en nu?
De deuren van een BMW worden open gesmeten. Vier kaalgeschoren gebruinde mannen, type sportschool met anabolen, sprinten eruit. Ze rennen naar een vrachtwagen waar een chauffeur uitspringt met een honkbalknuppel in de hand. De mannen lopen luid scheldend terug. Een vijftiger uit enkele wagens achter de BMW werpt zich op als vredesengel maar krijgt de volle laag uit een literbeker Cola. Mijn Mercedes bestelbus staat er in de tegenovergestelde file tussenin. verder lezen